Netwerkstedelijkheid, de verschraling en schaalsprong van maatschappelijke voorzieningen, detailhandel etc. heeft het aantal voorzieningen op buurtniveau gedecimeerd. Wat zijn in de huidige tijd dan de ruimtelijk-programmatische structuren en plekken die de identiteit en binding met de buurt versterken. Verondersteld wordt dat binding met de buurt de betrokkenheid versterkt en tot een hechtere buurtgemeenschap kan leiden.
In dit actie-onderzoek gaan we empirisch op zoek naar de buurtdragers in de naoorlogse woningbouwbuurten. Hierbij combineren we steeds drie perspectieven en methoden. Met het stedenbouwkundig survey en ontwerpend onderzoek kijken we hoe de fysieke ruimte is vormgegeven en welke structuren en objecten een dragende rol spelen. Met kwantitatieve tellingen en stadssociologische observaties kijken we hoe de buurt wordt gebruikt. Met walk-along gesprekken en tekenvellen onderzoeken we hoe de bewoners hun buurt zien en beleven. Het onderzoek wordt in verschillende buurten uitgevoerd.
Gezamenlijk biedt dit gestructureerd en voorbeeldstellende inzichten in de hedendaagse buurtdragers en hun werkzame principes. Dit vertalen we in aanbevelingen voor de professionals die de kennis kunnen inzetten in de gesprekken met buurtbewoners (wat is er ook mogelijk) en in de planvorming om met fysieke oplossingen condities voor een hechtere buurtgemeenschap te scheppen.